شهریار و روز ملی شعر و ادب پارسی

سلام و درود
از حدود بیست سال پیش که این طرح در شورای انقلاب فرهنگی تصویب شد نقد هایی هم وجود داشت که گاهی مغرضانه و گاهی دلسوزانه می پرسیدند چرا شهریار ؟

چند سال پیش در یکی از انجمن های ادبی شهر شیراز این بحث مطرح شد و من با دیدگاه  خود این گونه پاسخ گفتم :

شهریار به همان اندازه در شعر پارسی مهم است که فردوسی، رودکی، حافظ، .... سهراب، شاملو، فروغ و بقیه نامداران ادب فارسی مهم هستند. شاید انتخاب نکردن برخی نامها را بتوان به دلیل سیاسی بودن، چپ بودن، کمونیست بودن و ... توجیه کرد اما انتخاب نکردن بقیه را نمی شود با این دیدگاه توجیه کرد.

انتخاب کردن هرکدام از نام های دیگر به جای شهریار همین نقدها را کم و بیش در پی داشت.
در تقویم رسمی، روز بزرگداشت فردوسی، سعدی و حافظ هست و حالا روزی دیگر را به خاطر اهمیت مقام شعر و تجلیل از شاعران، به نام روز ملی شعر و ادب پارسی نامیده اند.

امروز (روزی که در انجمن این بحث مطرح شد) ما شاعران در روزی که هیچ مناسبت خاصی ندارد و در انجمنی به نام (....) جمع شدیم و از شعر ها و نقد های همدیگر استفاده می کنیم و دوستی هایمان را با وجود اختلاف نظرها در شعر محکم تر می کنیم. همین حالا کسی می تواند بگوید: چرا امروز ؟ چرا اینجا ؟ چرا این انجمن ؟ و این نقد چقدر مضحک است و این قبیل بهانه جویی ها چقدر بچه گانه.

دوستان بسیاری دارم که شاعران خوب و نامداری هستند، کتاب ها دارند، نیز دوستانی که شاعران خوبی هستند و کتابی ندارند و شاید جز در برخی از انجمها و محافل ادبی نام آنها را نشنیده باشیم، اگر روز ملی شعر و ادب پارسی را روز ولادت هرکدام از این دوستانم قرار دهند من در آن روز بهانه ای برای شعر گفتن، شعرخواندن و شعر شنیدن خواهم داشت و نه بهانه ای برای انتقادها و قهرهای کودکانه.

و چه خوش گفت ایرج زبردست یکی از شاعران پر افتخار شهرم :

ای علت سبز خاک هر جا هستی

هر روز تو روز دوستت دارم باد

 

27 شهریورماه روز ملی شعر و ادب پارسی بر همه شاعران و ادیبان و ادب دوستان، گرامی باد.
نصیر رضایی نژاد
شهریور 1400