سلام به همه دوستان بعد از دوسال با دو تا کار برگشتم به وبلاگم .

 

سواد كه ندارم

             از رد خون جلو خانه ات

                             فهميدم

                       حاجي شده اي

                                     تقبل الله .

 

 

 

يك استكان چايي و يك تنگ ماهي

يك منقل خاموش و يك قليان شاهي

پك زد به قليان و كمي چاي معطر

نوشيد و در يك دفتر صد برگ كاهي

ده برگ را خط زد كه بنويسد خودش را

يك سرنوشت گم شده يك عشق واهي

انگار گم باشی میان خواب و خلسه

برگردی از اول از آنجا که دوراهی

آغاز می شد با تقلای نرفتن

گردن بگیری هرچه نفرین و تباهی

یک ریسمان و حلقه ی یک دار و کرسی

حسی شبیه غوطه در یک حوض ماهی

یادش به چشم آبیت افتاد و کم کم

می رفت چشم قهوه ای رو به سياهي

این آخرین عکس است از یک صحنه شوم

عکسی برای پوشه و فرم گواهی

یک مرد آویزان که می خندد سر دار

خاکستری خاموش بر قلیان شاهی